Teknik Destek Veritabanı No: 10197

AutoCAD

AutoCAD'in performansı iki yöntem ile artırılabilir. Bunlardan birincisi işletim sistemine ait ayarlar veya sistem değişkenlerinde değişiklik yapmak olacaktır. İkinci yöntem ise AutoCAD içerisindeki çeşitli komutlardan faydalanarak çizim dosyalarının ebatlarını küçültmek ve çalışma alanına ait görüntüleme ayarlarını düzenleyerek etkileşimi artırmaktır.

İşletim Sistemi Ayarları:

• Kullanmakta olduğunuz işletim sistemine göre Scandisk veya Checkdisk işlevlerini kullanabilirsiniz. Bu işlemler sabit diskteki hataları tespit ederek bunları düzeltmeye çalışır. Eğer diskte herhangi bir hata var ise okuma ve yazma işlemlerinde oluşacak hatalar nedeniyle sistem performansında düşüş yaşanabilir.

• Disk birleştirici (hard disk defragment), parçalara ayrılmış dosyaları sabit disk üzerinde yeniden düzenleyerek sıralı bir alanda toparlar. Bu işlem sayesinde dosyaların okunması sırasında diske erişim süresi kısalacaktır.

• Sanal bellek (swap file) için kullanılacak alanın sistemde kullanılması düşünülen yazılımlara göre ayarlanması gerekmektedir. Ancak genel olarak uygulanan bir kural, sanal belleğin sistemde bulunan belleğin (RAM) 2 veya 3 katı büyüklüğünde bir alan olarak tanımlanması yönünde olacaktır.

• Eğer Microsoft Windows 95 veya Microsoft Windows 98 işletim sistemlerini kullanıyorsanız, işletim sisteminin sanal bellek alanını otomatik olarak belirlemesini sağlayabilirsiniz. Bu yöntem, genelde büyük dosyaları açmanızı veya birkaç yazılımı aynı anda çalıştırmanızı sağlayacak kadar sanal bellek alanının kullanılmasına olanak sağlar. Ancak bunun sonucu olarak, çoğu zaman açık olan yazılımların tümünde performans kaybı yaşanacaktır.

• İleri düzeydeki kullanıcılar sanal bellek için sabit disklerinde ayrı bir bölüm (partition) açarak, sanal bellek alanının bölünmesini (file fragmentation) engelleyebilir. Bu işlem sayesinde sanal belleğe erişim kolaylaşacaktır ve bazı noktalarda yaşanan yavaşlama ortadan kalkmış olacaktır.

• PURGE komutu çizimde kullanılmayan katmanlar (layer), bloklar (block), çizgi tipleri (linetype), ölçülendirme tipleri (dimstyle), yazı tipleri (textstyle) ve çoğul çizgi tanımlarını (mline definition) çizim dosyasından çıkartacaktır.

• CONVERT komutu eski AutoCAD sürümlerinde oluşturulmuş Polyline çizim elemanlarını ve taramaları yeni sürüme ait gelişmiş çizim elemanlarına dönüştürecektir. Bu sayede hem çizim dosyaları küçülecektir hem de çizim elemanlarının bellek kullanımı daha verimli olacaktır.

• INDEXCTL değişkeni, katmanların ve nesnelerin koordinat sistemlerine ait bilgileri içeren tablonun dosya ile yaratılıp saklanmasını denetler. 1, 2 ve 3 değerlerini alabilen bu değişken, özellikle dış referans (Xref) ve dosyaları kısmen açmayı sağlayan “Partial Load” işlemlerinde dosyaların okunmasını kolaylaştırır. 0 değeri ise bu işlemi iptal ederek tabloların oluşturulmasını engeller. Ancak bu değişkene 0 dışında bir değer atanması halinde, dosya yazma işlemi biraz daha uzun sürede tamamlanır ve dosya ebatlarında ufak bir artış gözlenebilir.

• FILLMODE değişkeni; çoğul çizgi (multiline), iz çizgileri (trace), katı dolgular (solid fill) ve taramaların (hatch) içlerinin görünüm alanlarında dolu veya boş görüntülenmesini belirler. Bu değişkenin kapalı konuma getirilmesi durumunda çalışma alanının yeniden çizme ve yeniden türetme işlemleri (redraw - regen) hızlanacaktır.

• Kullanılmayan dış referanslar (Xref) ve resim dosyaları (images) çizimlerden kaldırılmalıdır. Çizimde bulunan dış referanslar ve resimler belli bir miktar bellek tüketmektedir. Bu nedenle kullanılmayanların çizimden kaldırılması bellekteki kullanılabilir alanı artıracaktır.

• QTEXT değişkeni çizimde yer alan yazıların, yazı alanını kapsayan bir dikdörtgen ile simgelenmesini sağlar. Bu değişkenin açık konuma getirilmesi durumunda sistemin görüntüleme performansı artacaktır. Eğer yazıların görüntülenmesi gibi bir gereksinim yok ise, bu değişkenin açık duruma getirilmesi önerilir. Ancak bu değişkenin açık olduğu durumlarda alınan çıktılarda yazılar kendilerini temsil eden dikdörtgen şeklinde yazdırılacaktır.

• Çizimde kullanılmayan katmanların kapatılması görüntülemeye yönelik tüm işlemleri hızlandırmaktadır. Bu nedenle çizimlerde az ihtiyaç duyulan bilgilerin mantıklı bir katman düzeni ile sadece gerektiği durumlarda açılması, sistem üzerindeki yükü azaltarak etkileşimi artıracaktır.

• Çizimlerin kısmen açılmasını sağlayan “Partial Load”, çizimin sadece tanımlı bir bölümünün açılarak görüntülenmesini sağlar. Bu seçenek, özellikle büyük ve karmaşık çizimlerin üzerinde yapılan çalışmalarda sistem üzerindeki yükü büyük oranda azaltabilmektedir.