Autodesk’ten, çeşitli pazar gruplarında çalışan profesyoneller için, AutoCAD 2000 platformunu kullanan yeni nesil güçlü yazılım çözümleri geliyor.

Yeni Yüzyılda İş Yapma Biçimleri
Yeni bir yüzyıla giriyoruz ve 2000’li yıllara geçerken, iş yapma yöntemlerimiz ve üretim biçimlerimiz değişiyor. Herhangi bir ürünün, üretim kararının alınmasından müşterinin eline ulaşmasına kadar olan serüveninde, tasarımın ve tasarım verisinin paylaşımının rolü gelişiyor ve değişiyor. Oldukça karmaşık olan bu sürecin altından kalkabilmenin yolu ise, modellemeye ek olarak standardizasyon ve veri paylaşımından geçiyor. Temelde bir üretim aracı olan tasarım yazılımları ve bu araçlarla üretilen veriler, sadece tasarım grubunun odasında kalmıyor, yöneticilerden müşterilere kadar ürünle ilgili herkes tarafından kullanılıyor. Günümüzde varolan bilgiyi tekrar kullanmak ve paylaşmak, bilgi üretmek kadar önemli hale gelmiş durumda. Değişik disiplinlerin kullandığı yazılımların birbirleriyle uyumlu çalışması ise, işlerin kesintiye uğramaması için olmazsa olmaz koşul.

Ürün her ne olursa olsun, bir toplu iğneden komple bir iş merkezine kadar, üretim sürecinde geçirdiği aşamalar aşağı yukarı birbirine benziyor; genel bir tanımlama yapacak olursak, önce pazarın gereksinimlerine göre veya talep yaratmak üzere üretim kararı alınıyor, ürün geliştiriliyor - bu aşamada tasarım, modelleme ve çizim yapılıyor - inşa ediliyor veya üretiliyor, pazarlanıyor, satılıyor ve sonra da desteği veriliyor veya bakımı yapılıyor. Tabii bu işleyiş çok düz giden bir yöntem izlemiyor; yönetimle tasarım grubu arasında sürekli giden/gelen veriler, tasarım sırasında revizyonlar, inşa sonrası değişikliklerin kontrolü, birden fazla grubun aynı projede çalışmasından doğan veri paylaşımı işleri, üretimi yapacak grup ile tasarımı yapanların aynı dilden konuşması, müşterilere üretilecek ürünün bilgilerinin daha üretim aşamasındayken iletilmesi, yüklenici şirketler ile veri transferi, standart parça üreticilerinin parçalarının ve parça verilerinin kullanılması, pazarlama sırasında üretilen verilerin kullanılması gibi işleyişler de bu sürecin döngülerini oluşturuyor (Şekil 1).

Şekil 1: AutoCAD çizimleri, Internet üzerinden proje grupları ve müşteriler arasında paylaşılabilir. Parça üreticileri, standart parçaların çizimlerini Web üzerinden yayımlayabilirler.

Burada asıl belirleyici olan, ürün geliştirme aşamasında yapılan modelleme ve çizim işlerine ek olarak tüm bu veri kullanımı ve veri paylaşımı işlerinin de yapılabiliyor olması. Sadece yapılabiliyor olması da yetmiyor, aynı zamanda kolay yapılır olması da gerekiyor. Özellikle büyük projelerde, herbirinde birçok eleman çalışan birden fazla grup, değişik yerlerden projenin geliştirilmesine katılıyorlar. Sürecin aşamaları birbirleriyle bağlandığında, üretim çevrimleri kısalıyor, kararlar daha doğru alınabiliyor, üretkenlik artıyor. Bu işleyişler için anahtar kelimeler ise üretkenlik, standardizasyon ve iletişim. İyi yöneticiler, şirketlerinde çalışan cingöz bir elemanın getirdiği “kırık” yazılımı kullanmak yerine, tasarım yazılımlarını üretim aracı olarak değerlendirip, normal yatırım hesaplarına göre satın alma kararı veriyorlar.

Tasarım yazılımları, içinde bulunduğumuz dinamik pazara göre şekilleniyorlar / bu pazarı şekillendiriyorlar. Öncelikle, yüksek teknoloji alanında, bilgisayar ve ağ altyapısında temel değişiklikler görüyoruz. Donanım, işletim sistemleri ve iletişim ağları hızlı bir şekilde evrimleşiyor ve bu değişim, iş yapma biçimlerini yeniden tanımlıyor. İkinci olarak, dünyadaki tasarım grubununda, tasarım verisini yönetmenin, en az o veriyi yaratmak kadar önemli olduğunu görüyoruz. Ürettiğimiz verilerin büyüklüğü gittikçe artıyor ve bu verileri yönetmek ve tekrar kullanmak, işleri sürdürebilmek ve üretken olmak için çok önemli hale geliyor. Üçüncü olarak da, teknolojinin üretimde ne kadar kritik bir rol üstlendiğinin farkındayız.

Rekabet İçin Tasarım
Rekabetin yoğun olarak yaşandığı pazarlarda “tasarım”, imalatçı ve pazarlamacı şirketlerin kendi pazarlarında lider olabilmelerini sağlayacak en önemli anahtar olarak tanımlanıyor. Sürekli artan ve değişen gereksinimleri karşılayabilmek, yeni pazarlar yaratmak, satışları artırmak ve iş hacmini büyütmek için tasarım belirleyici oluyor. Bugünün tüketicileri daha göz alıcı, estetik, işlevsel ve daha akıllı endüstriyel tasarımlar bekliyorlar. Mühendislik şirketleri, tüketicileri memnun etmek ve ticari yatırımları canlı tutmak için daha kullanışlı, kullanıcı dostu, işlevsel ve estetik açıdan tatmin edici ürünler sunmak zorunda. Tasarımcılar, tasarımı zamanında bitirme ve maliyeti düşünme baskılarına maruz kalırken öte yandan daha çok düşünülmüş tasarımlar yaratmak için daha ileri ve daha güçlü araçlara gereksinim duyuyorlar.

Beklentilerde Değişim
Tasarım yapan şirketler, ayrı büyüklükteler. Dolayısıyla, farklı büyüklüklerdeki şirketlerin gereksinimleri de farklı. Küçük şirketler için her gün, hatta her saat, genellikle gelecek ayın hesapları ve faturaları üzerine kurulu. Orta ölçekteki şirketler, rekabetin yoğun olduğu pazarda kendilerine isim yapmaya ve yer edinmeye çalışıyorlar. Büyük tasarım şirketleri için ise, iletişim, sürecin standardizasyonu ve etkin çalışma yöntemleri önemli. Birden fazla disiplini içeren ve birden fazla şirketin ortak çalıştığı büyük projelerde ise, iç iletişim ve işlemlerin otomasyonu çok önemli. Tüm şirketlerin gereksinimleri farklı. Fakat tümünün ortak yönleri de var:

• İlki ve en önemlisi, üretkenliktir. Ürün üretenler, kullandıkları araçlarla üretken çalışmak isterler, böylece projeler daha kısa sürede tamamlanarak zaman ve paradan tasarruf edilmiş olur.
• İkinci olarak, tasarım yazılımı engelleri ortadan kaldırmalıdır. Yeni engeller yaratmamalıdır. Kullanıcılar yaratıcı fikirleri ile bu fikirlerin bilgisayara taşınmasında kullanılan yöntemler arasındaki farkın en aza indirgenmesini isterler. En kötü durum, tasarım yazılımının bu anlamda engeller çıkarmasıdır.
• Hepimiz biliyoruz ki tasarım verisi dinamiktir - sürekli değişir. Dolayısıyla tasarım verisine ulaşmak, veriyi kontrol etmek ve tekrar kullanmak, tasarımda anahtar rol oynar.
• Hiç kimse ada değildir. Bugünün dünyasında hızla gelişen teknoloji ve buna bağlı yenilenen iş yapma biçimleri, tasarım grupları arasında bağlantılı olmayı zorunlu hale getiriyor.
• Ve son olarak, tasarım kişiye özgüdür. Tek çözüm, herkesin gereksinimini karşılayamaz. Dolayısıyla tasarım yazılımı açık, esnek ve özelleştirilebilir olmalıdır.

Eskiden satın alma kararında etkili olan noktalar ağırlık sırasına göre yazılımın ucuz ve kolay kullanımlı olması, yazılımdaki işlevlerin çok olması, diğer proje elemanlarıyla birlikte çalışmaya olanak tanıması, diğer yazılımlar ve süreçle uyumlu olması ve özelleştirilebilir olması olarak sıralanırken, 2000’li yıllarda bu beklentilerin önceliği değişiyor. Birlikte çalışma ve uyumluluk daha ön plana çıkarken, örneğin kolay kullanım ana belirleyici kriter olarak ortaya çıkıyor çünkü zaten standartlara uygun yazılımlar, kolay kullanımlı olarak üretiliyorlar.

Tasarım grupları açısından bakıldığında, Internet kullanımının yaygınlaşması aslında iş yapma biçimlerimizi geliştiriyor / değiştiriyor. Standart parça üreticilerinin Web üzerinden bu parçaların modellerini yayımlamaları, tasarım yapan kişiye en güncel verilere ulaşma, üstelik de en hızlı yoldan edinme olanağını getiriyor. Aynı proje üzerinde çalışan değişik proje grupları Internet’i kullanarak veri paylaşabiliyorlar. Bu yöntemle hem veri tekrarından kurtuluyorlar, hem de birbirleriyle iletişimleri hızlanmış oluyor. Ayrıca üretilen veriler, tekrar tekrar kullanılabiliyor. Müşteriler bile tasarım verisinden yararlanabiliyorlar. Şirketler, ürünlerini Internet üzerinden tanıtırken, tasarım verileri direk olarak kullanılabiliyor. Üstelik müşterinin bu verileri görüntülemek için CAD yazılımlarını bilmesi veya bu yazılımlara sahip olması gerekmiyor; basit görüntüleyiciler, tüm bu modelleri müşterinin ayağına getiriyor. İşte tüm bu yeni iş yapma biçimleri, CAD yazılımlarının beraber çalışmada getirdiği kolaylıklar ve Internet araçlarını içermeleriyle olanaklı oluyor.

CAD yazılımları açısından geçmişe baktığımızda 80’leri çizim, 90’ları ise modelleme yılları olarak tanımlayabiliriz. 2000’ler ise tasarım yılları olacak. Üreticilerin 2000’li yıllardaki beklentilerini aşağıdaki gibi sıralayabiliriz:

• Ürün geliştirme stratejilerinde yenilikçilik, üretim sürecini kısaltmadan daha ön plana çıkacak.
• Teknolojik yönelim, veri paylaşımından entellektüel birikimin tekrar kullanımına doğru kayacak.
• Sürecin işleyişi, eş zamanlı mühendislikten, içinde tüm birimlerin yer aldığı şirket içi beraber çalışmaya kayacak.
• Organizasyonda işin içine proje grubunun ötesinde tüm üretim zinciri katılacak.

yazının devamı...