Teknik Resimde Eski ve Yeni Araçlar

Teknik Resim tasarımların oluşmasını ve gerçekleşmesini sağlama sürecinde kullanılan bir dildir. Bu dilin önemli özelliği bir çok sembol ve grafik anlatım tekniğini içeren çizim ve yazılardan oluşmasının yanında, dili doğru kullanmak için çeşitli araç ve gerecin de doğru seçimini ve kullanımını gerektirmesidir.

Teknik Resmi üretmek için kullanılan araç gereç teknolojik gelişime paralel olarak sürekli değişmektedir. Geçmişte kullanılan araçlar bugün varolan teknolojik olanaklar düşünüldüğünde yetersiz kalsa da, her biri insanoğlunun yaratıcı zekasının ve tasarım yeteneğinin çarpıcı örnekleri olmakla kalmamış, aynı zamanda insanın gelişimine katkıda bulunmuştur.

T-Cetveli, 45-45, 30-60 gönyeler, pergel takımı gibi uzun yıllar insanlığa hizmet etmiş Teknik Resim araçları, kendi doğrulukları ve kaliteleri yanında, sağlıklı sonuçlar açısından insanın düşünce yöntemine, yaratıcılığına, el becerisine, göz hassasiyetine de gereksinim duyan araçlardır.

Günümüzün Teknik Resim araçları CAD yazılımlarıdır. CAD yazılımları eski Teknik Resim araçları ile ulaşılamayacak hız, hassasiyet, kalite ve hesaplama kolaylıkları sağlamanın yanında, içerdikleri bir çok farklı işlev ile Teknik Resmin, tasarımdan gerçekleştirmeye uzanan üretim sürecindeki konumunu, işlevini, içeriğini ve biçimini de değiştirmektedir. Ancak tüm bu olumlu özellikleri yanında CAD yazılımları kullanıcıyı geometrik nedenlerden uzaklaştırmak gibi bir olumsuzluğu da getirmektedir.

Eski Teknik Resim araçlarının, insanın üretim aracıyla ve üretimiyle daha yakın bir ilişki içinde olması, yaptığı işin özünü daha iyi kavraması açısından önemli işlevleri vardır. Elindeki, yetenekleri kısıtlı araçlar ile karşılaştığı problemleri çözmeye çalışmak, insanı düşünsel olarak geliştirdiği gibi yaratıcılığını da artırmaktadır. Oysa, hazır bulmak, düşünsel tembelliğe itmekte ve yaratıcılığı köreltmektedir.

Nedenlere yabancılaşmak ve sadece sonuçlardan faydalanmaya çalışmak yüzeyselleşmeyi getirmektedir. Nedenleri kavrayamayan bir mühendis, mimar veya teknik ressamın yaratıcı olması beklenemez. Yüzeyselleşmenin kaçınılmaz sonucu da düzeysizlik olacaktır.

CAD kullanımının getirdiği yüzeyselleşme ve yüzeyselleşmenin teknik üretimi götürdüğü nokta üzerinde ciddi olarak düşünmek gerekmektedir.

CAD kullanımının olumlu getirilerinden yararlanabilmeyi engelleyen önemli bir yanlış da ne yazık ki ülkemizde oldukça yaygındır. “CAD sistemi T-Cetvelinin yerini alıyor” inanışı bir çok şirketi CAD’e geçtikleri halde özledikleri verimliliğe ulaşmaktan alıkoymaktadır.

CAD kullanımı eski Teknik Resim araçlarına olan gereksinimi elbette ortadan kaldırmaktadır, ancak kavramsal tasarımdan gerçekleştirmeye uzanan üretim sürecinde CAD sisteminin aldığı yeri T-Cetveli veya gönye ile kıyaslayabilmek olası değildir. CAD sistemi üretim sürecinde eskiden var olan bir yere oturmamaktadır. Bu sistem tüm bir üretim sürecinin yeniden yapılandırılması ile anlamını bulmaktadır. Konuyu Teknik Resim üretiminde CAD’e geçmekten çok, üretim sisteminde CAD kullanımına geçmek ve CAD kullanımının yeniden belirlediği Teknik Resmi tanımlamak olarak düşünmek daha doğru olacaktır.

CAD kullanımının, mühendislik/mimarlık, üretim sürecinin tamamının yeniden yapılandırılması ile ciddi bir üretkenlik ve kalite artışı sağlayabileceği unutulmamalıdır. Yaratıcı ve üretken mühendisler, mimarlar ve teknik ressamların yetiştirilebilmesi de ancak tüm teknik eğitim/öğretim sisteminin yeniden düzenlenmesiyle mümkün olabilecektir.

Erol Parmakerli